Trzy lata walki z jednym przedmiotem – brak pomocy i kolejne koszty ITN

Studiuję zarządzanie, jestem osobą z niepełnosprawnością i mam rok opóźnienia. Dla mnie ta uczelnia to kpina i wyciąganie pieniędzy. Z jednym przedmiotem męczę się od trzech lat. Prowadząca oblewa na egzaminach i kolokwiach, a pytania wielokrotnego wyboru są podchwytliwe lub źle sformułowane. Przy punktacji zero-jedynkowej jedna brakująca albo dodatkowa odpowiedź przekreśla wynik.

Materiały z wykładów prawie nie pomagają w przygotowaniu. Nawet jeśli chodzisz, trzeba długo prosić o notatki, które są nieczytelne i źle opracowane. Jeśli już nie uczestniczysz w zajęciach, nie masz nawet tego. Prowadząca nie korzysta z Teams, a informacje o zmianie sali lub odwołanym wykładzie docierają przez ćwiczenia. Masz je już zaliczone? Wtedy o zmianach szybciej usłyszysz od młodszego rocznika.

Dawniej jeden egzamin obejmował dwa semestry i wymagał zaliczenia obu. Potem zasady zmieniono, a dziekanat nie pozwolił mi zdawać po staremu. Zamiast papieru pojawił się komputer. Zostały mi wykłady jednego semestru, bez ćwiczeń, i wiedza zanika. Uczę się, ile potrafię, ale wystarczy pomylić liczbę zaznaczonych odpowiedzi i znów czekam rok.

Z innymi prowadzącymi na tym wydziale zwykle można się porozumieć, nawet jeśli do zaliczenia brakuje kilku punktów. Tutaj prośby nie działają, a prawa osób z niepełnosprawnościami są ignorowane. Dziekanat obiecuje działanie i nic się nie zmienia. Uczelnia korzysta na kolejnych opłatach za ITN, zamiast pomóc. To zdzierstwo. Mimo dobrych doświadczeń z większością kadry zdecydowanie odradzam wybór tego miejsca.